شنبه 23 بهمن 1395 / 19:36|کد خبر : 2770|گروه : کردستان

در گفت وگو با هنرمند کامیارانی عنوان شد:

موسیقی، بدون خلاقیت می میرد

موسیقی، بدون خلاقیت می میرد

ملت هایی که دارای ذخیره ارزشمند موسیقیایی در دوره های مختلف هستند و روند تجربه سازی و علمی سازی آن را فراهم می کنند، قادر خواهند بود در خلاقیت و نوآوری موسیقی نوین موفق باشند

شاهوخبر؛ شاید وقتی از هنر و هنرمند صحبتی به میان می آید،هر کس با نگاه و جهانبینی خود تعریفی فلسفی، علمی و یا به قولی عامیانه از مقوله هنر ارائه دهد.در این میان گاها هنرمند را در قالب و یا نوع خاص از هنر طبقه بندی می کنند،تا کلمه آن هنر برای آن هنرمند درخور بار معنایی مشخصی باشد، اما زمانی پیش می آید که افرادی این تعاریف را دستخوش تغییر می دهند و همزمان در آفرینش و خلق اثر در چند وادی هنری صاحب نبوغ و توانایی و خلاقیت اند، که به قولی آن ها دارای "هفت هنر" هستند.ایوب محمدی(آران) از آن دسته هنرمندانی است که با وجود جوانی سن توانسته است دستی در انواع هنر روزگار خود بکشد و صاحب آثاری درخور تامل باشد.وی متولد سال 1355 از شهرستان کامیاران است.آران از دوران ابتدایی مجذوب هنر شد و با نقاشی و خوشنویسی وارد این وادی گردید.او در آخر دوره راهنمایی با موسیقی آشنا شد و با وجود مشکلات فرهنگی آن دوران و فضای محدود و بسته شهرستان محل زندگیش شروع به فعالیت در این زمینه نمود ،بطوریکه در دو دوره به مقام اول مسابقات سرود کشوری را رسید. محمدی در سال 74 به تهران مهاجرت کرد و به مدت 2 سال عضو ارکستر دانشگاه پلیس تهران بود و به صورت همزمان با واحد موسیقی فرهنگسرای خاوران نیز همکاری داشته است. در سال 76  وارد دانشگاه هنر تهران شد و اقدام به تشکیل گروه موسیقی به نام موج نمود و در سال 1380 کنسرتی به نام مهتاب اجرا کردند ، در این زمان به عضویت انجمن موسیقی اصفهان درآمد.این هنرمند پس از کسب مدرک لیسانس هنر از این دانشگاه بصورت جدی و با تجربه آکادمیک فعالیت های هنری خود را ادامه داد و به مدت 5 سال در دانشگاههای مختلف به عنوان استاد مشغول تدریس شد.محمدی  در رشته های مختلف هنری مثل نقاشی (متخصص طراحی سنتی ایرانی) ، خوشنویسی ،فیلمسازی(کارگردانی،مستند سازی ) ،عکاسی ،دوبلری ،  و موسیقی (آهنگسازی و تنظیم) دارای توانایی و آثار متعددی است .با توجه به کار جدید او در حوزه موسیقی و ساختن ( آهنگسازی ،تنظیم و خوانندگی )چند ترانه ای که در آینده نزدیک بازار به بازار عرضه می شود،به همین بهانه گفتگویی در خصوص موسیقی و به خصوص موسیقی نو کردی با این او انجام داده ایم که مشروح آن به شرح زیر است:

بسیاری از آثار فاخر موسیقی ایرانی و موسیقی کردی توسط هنرمندان قدیمی و نسل های هنری گذشته اجراء شده،به نظر برخی از منتقدان دیگر با آن دوران خلق آثار فاخر سنتی فاصله زیادی گرفته ایم.به نظر شما این گفته چقدر درست است و اصلا آیا موسیقی سنتی توانایی جذب و پاسخگویی به روح بشر پست مدرن را دارد.

 ما در هنر مبحثی داریم به نام هرمونوتیک و تاویل متن ، که در واقع مبحثی است در رابطه با آثار هنری و ارتباط آنها با تاثیرات مکان و زمان تولید آنها بر هنرمند. در واقع هنرمند تحت تاثیر اجتماعش است و همچنین می تواند در یک رابطه دیالکتیکی بر اجتماع تاثیر هم  بگذارد. به نظرم هر نسلی نخبه های خودش را دارد و توانایی تولید آثار فاخر هم موجود است منتهی بستری که باید این آثار در آن شکل بگیرند تغییر کرده، در دهه اخیر با توجه به گسترش رسانه های اجتماعی (از رسانه های کلاسیک مانند رادیو و تلویزیون به عصر اینترنت و شبکه های مختلف اجتماعی) و اهداف اربابان این رسانه ها و همچنین تغییر زائقه مخاطبان عام که آن هم به شدت تحت تاثیر غولهای بزرگ رسانه ای و فرهنگ غالب و گاها دیکته شده از سود قدرتهای حاکم است و نیز سرعت تولید آثار هنری که آن هم همانند کلیات پرشتاب این دوران که جامعه بشری را دچار نوعی شتاب زدگی و سرگشتگی کرده است ، هنرمندان این نسل هم تحت تاثیر این مسائلند. در این دوران ما در فضای مجازی روزانه تحت تاثیر حجم وسیعی از اطلاعات مختلف میباشیم که متاسفانه با توجه به سرعت انتقال این اطلاعات، زمان و توانایی عمیق شدن در مسائل را از دست داده ایم . هنرمندان ما باید مواظب باشند که در دام این گرداب نیافتند و با تمرکز بر روی کار خود وعمیق شدن در آن و به روز کردن تواناییهای تخصصی خود به صورت علمی و همچنین استفاده از ابزارهای جدیدی که تکنولوژی مدرن در اختیار گذاشته، میتوانند دست به خلق آثار با کیفیت بزنند. در یک کلیت همه اجزائ هر کلی با هم هارمونی و هماهنگی دارند، نمی توان توقع داشت در فضای اجتماعی به هم ریخته ای که ما داریم و کمترین بودجه و اعتبارات به مراکز فرهنگی و علی الخصوص موسیقی اختصاص داده می شود کارهایی درجه یک و قابل مقایسه با کارهای برجسته دنیا تولید شود. مثلا شما اگر دستمزدهای مربوط یه اجرای یک گروه موسیقی را با یک مداح مقایسه بکنید خیلی از مسایل مشهود است.  در مورد بخش دوم سوالتان باید بگویم که در یک کلیت هنر زبانیست که احساس در آن جایگاهی ویژه دارد و موسیقی سنتی هم به لحاظ احساسی بسیار غنی است و با توجه به اینکه ریشه های فرهنگی ما در این نوع موسیقی تبلور دارد ، قدرت ویژه ای برای ارتباط بامخاطبانش دارد، منتها باید بدون تعصب بیجا ضمن حفظ نقاط قدرت آنرا بروز کنیم و از تجارب و توانمندیهای دیگر سبکها نیز استفاده کرده و بر غنای آن بیافزاییم.

 

 جامعه کردستان و اصولا فرهنگ کردستان،فرهنگ موسیقایی غنی دارد و ما این را در آثار و ادبیات شفاهی و غنایی موسیقایی سینه به سینه و همچنین آثار ضبط شده موسیقی سنتی به خوبی مشاهده می کنیم،به عنوان کسی که در دانشگاه هنر تحصیل نموده اید،جایگاه موسیقی سنتی را در ایران چگونه می بینید.

اگر منظور شما جایگاه موسیقی کردی در موسیقی سنتی ایرانی است، باید عرض کنم قطعا کسی نمیتواند منکر جایگاه ویژه موسیقی کردی چه به لحاظ هنرمندان کرد و چه به لحاظ وام دادن و غنا بخشیدن به حجم و کیفیت موسیقی سنتی ایرانی شود. موسیقی سنتی ایرانی که در واقع کلاسه شده موسیقیهای فولکلوریک مناطق مختلف ایران است با حذف هر کدام از این مناطق ناقص و فقیر میشود ، موسیقی کردی البته خودش به صورت مستقل دارای شناشنامه است چون هم به لحاظ ملودی و هم تنوع سبکی بسیار غنی است.

 

 همگام با تغییر نسل و نوگرایی در ظواهر جامعه،موسیقی هم تغییرات بسیاری نموده و سبک های مختلفی پا به عرصه جهان اجتماعی نهاده است  و این تغییرات در موسیقی کردی نیز تا حد زیادی مشاهده می شود.شما نوگرایی در موسیقی کردی را چگونه ارزیابی می کنید.

تغییر و حرکت خصوصیت نظام هستی است و یکی از خصوصیات اصلی هر اثر هنری نوگرایی است. انسان هم به عنوان بخشی از هستی (بخش هوشمند) از این حرکت به جلو مستثنا نیست .هر پدیده  انسانی مانند موسیقی هم به روز شده و به لحاظ مفهومی هم منعکس کننده دغدغه ها ، آرزوها و احساسات هنرمندان و جامعه آن دوران است. موسیقی کردی هم تحولات زیادی در آن بوجود آمده و لی من فکر میکنم گاهی تعصبهای نابجا و در سوی دیگر آن هم ساختارشکنی های نابجا و بدون شناخت این روند حرکتی را گاها به بیراهه کشانده. و در واقع این دو گروه از دو طرف پشت بام افتاده اند.

 

 امروزه در گوشه و کنار صداهای زیادی به نام موسیقی شنیده می شود که بنا به تعریف یکی از موزیسین های مطرح ایرانی بیشتر قیر و داد است تا آثار موسیقایی.به نظر شما صرف استفاده کردن از یک آکورد و افکت در صدای شخصی که می خواند،قادر خواهیم بود اثر موسیقایی تولید کنیم.

قطعا خیر. افکت و استفاده از ابزارهای جدید به تولید اثر و بالا بردن کیفیت و کوالیته کمک میکند ولی تا مبنا و چهارچوب کار درست و اصولی نباشد این ابزارها خود بخود اثر هنری باکیفیت تولید نمی کنند.

 

 برخی از خوانندگان جوان می گویند که باید به تب جامعه نگاه کرد و صدای عامه پسند تولید کرد،به نظر شما این گفته تا چه حد صحیح است و آیا این در جدال با خلق آثار فاخر موسیقیایی نیست.

اگر به موسیقی به عنوان یک حرفه و از دید بیزینس نگاه کنیم تا حدی قابل قبول است ولی موسیقی جنبه هنری هم دارد که اتفاقا این بعدش مهم تر است. از دیدگاه هنری اثر هنری در قدم اول میتواند منعکس کننده مسایل اجتماعی هنرمند و مخاطبینش باشد ، ولی در قدمهای بعدی و بالاتر اثر هنری میتواند دریافتهای حسی هنرمند از هستی باشد که باعث ارتقاء فکری جامعه شود و افراد جامعه را در مقابل افکار و کردارشان به چالش بکشد.

 

 چقدر بین سبک های موسیقی جدید و نوعیت خواندن خوانندگان کرد تفاوت وجود دارد و اصولا در میان کردها کدام سبک ها دارای طرفداران بیشتری است.

خوانندگان کرد هم مانند هر هنرمند دیگری از هر فرهنگ دیگری تنوع خودشان را دارند که این تفاوتها هم از نظر شخصیتی و موضوع کارهایشان است و هم از نظر سبک موسیقی و استایل اجرا. بخش دوم سوالتان هم من نمیتوانم جواب دقیقی ارائه بدم چون ما هیچ ماخذ آماری قابل استنادی نداریم.

 

 برخی معتقد به روزکردن موسیقی کردی هستند و می گویند دیگر هوره و سیاه چمانه و حتی موسیقی پاپ خوراک امروز جامعه کردی نیست.این گفته چه معنی دارد و آیا صرفا بسنده نمودن به نوگرایی در موسیقی کردی کافی است و یا اینکه هنرمند و یا جامعه هنری کردی به نواوری نیز نیازمند است.

قطعا نوگرایی یک امر بدیهی در موسیقی است و این در رابطه با موسیقی کردی هم صدق می کند اما نباید فراموش کنیم، ملت هایی که دارای ذخیره ارزشمند موسیقیایی در دوره های مختلف هستند و روند تجربه سازی و علمی سازی آن را فراهم می کنند، قادر خواهند بود هم در خلاقیت و نوآوری موسیقی نوین موفق باشند و هم به ارتقاء ضائقه مردم کمک کنند./کردپرس

انتهای پیام/الف

لینک کوتاه: https://goo.gl/aDI4Dw



برچسب ها :

موسیقی درکردستانهنرمند کامیارانیایوب محمدینوگرایی در موسیقی کردی

نظرات کاربران :

على [یکشنبه 24 بهمن 1395 | 21:01] پاسخ

ضمن عرض ادب خدمت هنرمندان عرصه ى موسيقى واواز كه بنده هم دوستدار اين حوزه ى هنرى ام وچند صباحى به صورت اماتور در دوران جوانى شاگردى نموده ام لازم است به استحضار استاد ايوب عزيز رسانده شود در قياسى كه در خصوص دستمزد مداحى باكنسرت داشته اند به اين موضوع بايد واقف باشند كه حق الزحمه مداح توسط مردم پرداخت مى شود والبته طرفداران زيادى هم دارد چون كار براى دل است وخدايى ،واينكه مردم براى كنسرت خرج نمى كنند حتما دراين حوزه مشكلاتى هست كه هزينه نمى شود وهنرمندان بايد كنكاش كنند كه عدم استقبال در چيست ؟البته اگه هنر رگه اى خدايى ودل دران باشد ملت استقبال ميكنند،

دیدگاه های ارسالی شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

نام *
 

کد امنیتی
 
   
Shahokhabar Telegran Channel
آخرین اخبار
پربازدیدترین های یک ماه اخیر

ADS In Website

ADS In Website

ADS In Website

ADS In Website

ADS In Website

ADS In Website

ADS In Website

ADS In Website

ADS In Website

ADS In Website